تبلیغات تبلیغات
| ||
|
لینک های مفید
|
معبود من برای تو در عاشقانه ترین شکل خود اشک می ریزم،شب ها در واژه ی زیارت تو ذوب می شوم،روزها با خاطره ی گام های تو از حجم غربت خود عبور می کنم و با چشم های بارانی ام جاده ی بی پایان اشک را نگاه می کنم...
دلم گرفته است...دلم مثل یک مدرسه در روز تعطیل گرفته است،احساس می کنم از یک ارتفاع عظیم به دامنه ی یک واقعه ی بزرگ سقوط می کنم،احساس می کنم چکمه هایم تا زانوی زمین بالا آمده اند و پاهایم در غمناک ترین زاویه ی جهان حرکت می کنند. آه...چقدر بی تو بودن سخت است...چقدر بی مفهوم تو زیستن دردناک است،چقدر گل های حیات،تشنه ی دیدار تو اند،چقدر دست هایم به انتظار تو کلید بیهوده بودن را جستجو می کند... بی تو من سرگردان ترین واژه های جهان در جاده ی کلماتم... بیا و چهره ی طلایی خورشید را بر آدمیان نمایان ساز... [ دوشنبه 24 بهمن 1390 ] [ 11:23 ق.ظ ] [ سیدجلال حیدری ]
|
درباره وبلاگ
|
