دلم گرفته است...دلم مثل یک مدرسه در روز تعطیل گرفته است،احساس می کنم از یک ارتفاع عظیم به دامنه ی یک واقعه ی بزرگ سقوط می کنم،احساس می کنم چکمه هایم تا زانوی زمین بالا آمده اند و پاهایم در غمناک ترین زاویه ی جهان حرکت می کنند.

آه...چقدر بی تو بودن سخت است...چقدر بی مفهوم تو زیستن دردناک است،چقدر گل های حیات،تشنه ی دیدار تو اند،چقدر دست هایم به انتظار تو کلید بیهوده بودن را جستجو می کند...

بی تو من سرگردان ترین واژه های جهان در جاده ی کلماتم...

بیا و چهره ی طلایی خورشید را بر آدمیان نمایان ساز...

سلام خدا حالت چطوره؟

چیكار می كنی با بی معرفتی ما ها؟

خدا دلم گرفته...! تو زمینت خیلی غریب شدم!... زمین خیلی سرده من یخ زدم….! دلم از سرما می لرزه..!

خدا دلم گرفته !

درخت ها و گلها هم از زمین خسته شدن… هی بالا میان ..بالا میان …تا به تو برسن .... !

امروز داشتم با یه درخت حرف می زدم… كلی درد دل كرد..! داشت غصه می خورد می گفت هر چی تلاش می كنم از این بزرگتر نمی شم..! ارزو داشت تا اونجا كه تو هستی رشد كنه و بزرگ بشه !

درخت بیچاره !فكر می كرد اینجوری به تو می رسه ... ! منم یواشكی تو رو نشونش دادم خیلی خوشحال شد ....!كلی جوونه زد!

من هنوز نردبونی كه اون روز بهم دادی كه ازش بیام بالا و ببوسمت رو به هیچ كس نشون ندادم … ! اخه بهم می خندن ... اخه چشماشون كه نمی تونه محبت رو ببینه ... چشماشون اینم نمی تونه ببینه چند وقته چقدر خوشكل شدم !

دیگه شعرایی كه برات گفتم رو واسه كسی نمی خونم می دم فقط مال خودت باشه...!

ای هدهد صبا به سبا می فرستمت

بنگر كه از كجا به كجا می فرستمت

می زارم شب ها كه میای من دلت بخوابم ..... ! منم برات شعر می خونم تا تو هم بخوابی...! همش كه نمی شه تو لالایی بگی من بخوابم..........!

اخه چقدر به فكر مایی؟ كمی هم به فكر خودت باش خدا دارم از دستت دلگیر می شم ها؟ همش بیداری كه....! اووووووو می دونی چند ساله نخوابیدی؟ كه یه موقع ما رو به حال خودمون نگذاری؟ اخه چقدر با دوست داشتنت ما رو شرمنده می كنی؟ هان؟

مگه چند نفر تو دنیا می دونن كه چقدر دوستشون داری؟ منم بعد از بیست و یك سال تازه فهمیدم ... !گاهی به خودم حسودیم میشه...!

به خودت قسم معرفت درختا بیشتر از ماست ... ! از تنها قدرت حركتی كه دارن واسه اومدن پیش تو استفاده می كنن ! خیلی كند پیش می رن ولی نا امید نمی شن!

گاهی شرمنده می شم ... ! با این قدرتی كه به ما دادی و در مقابل قدرت تو پشیزی نیست چه جوری جو خدایی گرفتیم و مقابل تو ایستادیم خودت كه بهتر می دونی .... !گاهی فكر می كنم ما ها جدا بی جنبه هستیم .... !

تو چه جوری می دونی و باز اینقدر با اشتیاق داستان زندگی تك تك مارو عاشقانه دنبال می كنی؟ اگه خدا نبودی بهت شك می كردم ...!

خدا اخه همش كه نمی شه تو بیای دیدن من...! تو كه بهتر می دونی چقدر دوست دارم بیام پیشت .. !

می دونم دوست داری با دست پر بیام می دونم منو می شناسی و می دونی دست خالی خیلی شرمندت می شم ...!

تو برام یه جوری معنا می شی كه نمی تونم توصیف كنم تو همه جا هستی و من عاشق همه چیز و همه كس شدم.....!

واسه درخت تو رشد و در واقع تعالی معنا می شی....! درختا عاشق جوونه زدنن چون یه قدم به تو نزدیك می شن ....!

چه جوری من عاشق محبت كردن نباشم؟ چه جوری عاشق صداقت ومهربونی و كمك به دیگران نباشم ؟ چه جوری چشم رو تجلیاتت ببندم؟ چه جوری دستم رو دراز نكنم وقتی دستت رو دراز می كنی كه دستمو بگیری؟ وقتی در گوشم كلی شعر می خونی چه جوری نشنوم ؟....!

چقدر می شه با صدای پرنده ها رقصید ...!چه قدر خوبه كه باهام حرف می زنی و دستمو می گیری و با هام قدم میزنی ...!.

خدا خیلی خوشحالم خیلی خوشحالم دیگه دستت رو رها نمی كنم! دیگه ازت دور نمی شم! دیگه دختر خوبی می شم!

تو هم قول بده منو ببری پیش خودت ....! همش كه نمی شه تو بیای پیش من...!

! راستی من نفهمیدم اون روز كه گفتی انچه دور بود نزدیك است منظورت چی بود ولی خوب كه فكر كردم دیدم انچه دور بود نزدیك است !

مراقب من باش قربون مهربونی هات برم

عشق همه ی كسانی كه دارن از نردبونا شون میان بالا ببوسنت نگهدارت باشه....!

راستی خدا!

خیلی دوستت دارما!

حجت‌الاسلام محمدحسین عسگری علویه  در مورد نام‌های چاه زمزم گفت: این چاه به نام‌های زمزم، چاه اسماعیل، حفیره عبدالمطلب، شفا، سقم، عافیه، میمونه، طعم، برکه، بره نام دارد و چاه در 21 متری شرق خانه خدا در مسجدالحرام قرار دارد که عمق چاه 30 متر و ارتفاع آب 26 متر است.